Zaken

Simkaart

e67bb90035Heb ik jullie al eens het verhaal van de mobiele telefoon verteld? Ik denk het niet. Hier gaat ie dan. Voordat we naar Spanje vertrokken heb ik in Nederland een nieuwe mobiele telefoon gekocht. Prepaid omdat ik toch niet veel bel. En als je prepaid neemt dan krijg geen gratis telefoon dus deze heb ik gewoon helemaal betaald, nog net geen 100 euro. Prachtig ding. Een Motorola met camera erin. Makkelijk in gebruik. Helemaal top. De provider die daarbij hoort is Orange. In Nederland geen enkel probleem er mee. Dan besluiten we om te gaan emigreren. Tja, wat doe je dan? Als we dat eerder wisten dan had ik natuurlijk helemaal geen nieuwe telefoon gekocht en het nog even volgehouden met de oude ¨koelkast¨ en pas in Spanje eentje gehaald. Blijven bellen met een Nederlandse provider hier is veel te duur dus ik moet overschakelen naar een Spaanse. Geen punt, want Orange bestaat ook hier. Helaas, de Spaanse heeft niets te maken met de Nederlandse Orange. Wat nu? De telefoon is niet simlock vrij dus ik kan geen andere simkaart erin doen. Naarstig gaan we op het internet op zoek naar het simlock vrij maken van mobiele telefoons. Op het internet vinden we allerlei Amerikaanse sites die je een code kunnen geven voor de Motorola om het simlock vrij te maken. Maar natuurlijk niet voor niets. Ondertussen is Orange in Nederland overgenomen door T-mobile. En op hun site vinden we het antwoord. Gewoon je speciale simkaartcode aan hun doorgeven en binnen een paar dagen krijg je van hun een unlock code. Zo gezegd en zo gedaan. Maar jullie raden het al, na een paar dagen nog steeds niets. Nog maar eens een mailtje. Niets, nada, noppes. Na een paar weken maar weer eens een mail gestuurd. O, we zaten nog te wachten? Sorry hoor, hier is de unlock code. Hé, we kunnen eindelijk een andere simkaart erin zetten. Op naar de Movistar winkel voor een simkaart. Alleen een simkaart? Nee dat kan niet, die krijg je alleen met telefoon. Ik wil geen telefoon want ik heb al een telefoon. De schoudertjes van de verkoopster worden opgehaald. Heb je eindelijk je telefoon voor elkaar lukt het niet om een simkaart te kopen. We proberen een balie van Movistar bij Carrefour, schuin tegenover de winkel van Movistar. Waarschijnlijk krijg je daar hetzelfde antwoord maar je weet nooit. Ja hoor, klinkt het vanachter de balie, alleen een simkaart kan wel en dat is dan 5 euro. Moet ik het voor je installeren, vraagt de vriendelijke Carrefour dame nog. Als iemand weet uit te leggen wat het verschil is tussen een hele complete winkel van Movistar en een simpele balie van Movistar in Carrefour, dan mag hij/zij het zeggen. 

Categorieën: Zaken | 3 reacties

Internetverbinding

baf355e520Het blijft hier een probleem om een goede internetverbinding te hebben. Sinds 2 jaar hebben we internet via een usbmodem met Simyo als provider. Meestal hadden we verbinding, weliswaar zo traag als dikke …. maar we konden tenminste onze e-mail checken. Soms hadden we een snelle verbinding en dan waren we helemaal in de zevende hemel. Er kon dan zowaar muziek gedownload worden. En nu? Meestal hebben we geen enkel verbinding en soms een hele trage. Wat is er veranderd? Simyo maakt gebruik van het netwerk van Orange en die mast staat nog steeds op dezelfde plaats, heeft niemand omver gereden. We bellen met Simyo. We worden doorgeschakeld naar een callcenter in Argentinië. Na een gesprek van een half uur èn zoveel cent per minuut zijn we niks wijzer. Onze Engelse buurman komt met zijn modem naar ons toe want hij heeft geen enkel probleem met Simyo. Stopt zijn modem in onze laptop en….. daar is internet. Hoe kan dat nou? Hieruit kun je maar één conclusie trekken en dat is dat het aan het modem ligt. Oké. Een nieuwe modem is de oplossing. Weer bellen met Simyo dat het modem stuk is en dat we graag eentje willen bestellen. Nee, dat is niet mogelijk, je krijgt alleen een modem als je een internetaansluiting neemt. We hebben al een contract! O, nou dan kan je geen modem krijgen en los te koop zijn ze ook niet. Mooi is dat, wat nu? Natuurlijk zijn er internetwinkels die ze verkopen maar hoe je kan je iets via internet kopen als je geen internetverbinding hebt. Op naar het dorp om daar te internetten. Ondertussen komt de rook al uit onze oren. We vinden een Spaanse internetwinkel met een geschikte modem. We vullen de benodigde gegevens in en drukken op de knop bestellen. Hé, doet die knop het? Hebben we nu besteld of niet? Wat we ook klikken of doen er komt geen enkel reactie meer van die site. We besluiten een aantal dagen te wachten voor het geval we toch iets besteld hebben. Afijn, een paar dagen later niets in de brievenbus dus we hebben geen modem besteld. Ondertussen hebben we gewoon weer internet thuis. Vraag niet hoe dat kan. Het modem blijkt toch niet echt kapot want anders zou die het nu ook niet doen. Zolang we internet hebben vergeten we even de problemen maar opeens op een morgen…..geen internet. We lopen met laptop door het hele huis, tuin en zelfs de olijfgaard van de boer op zoek naar verbinding maar het is totaal verdwenen. Of toch niet. Daar bij die derde rij olijfbomen vangen we opeens een signaal. Gauw even onze e-mail checken. En na 15 minuten is ook dat signaal verdwenen. Grrrrr. Er zit niks anders op dan ons contract met Simyo te beeindigen want elke maand 30 euro betalen voor niets is ook zonde. We gaan nu op zoek naar een andere provider.

Categorieën: Zaken | 4 reacties

Zaken regelen

Om jullie een indruk te geven hoe je zaken in Spanje moet regelen, kijk dan naar het volgende filmpje

http://www.youtube.com/watch?v=XXWZ3uAEKsw

Categorieën: Zaken | 13 reacties

Rijbewijs

a2cf7af3caAl dat gedoe met die residencia hebben we gedaan om ons rijbewijs te kunnen verlengen. Tijd om daarmee aan de slag te gaan. Er moet weer een stapeltje papieren bij elkaar verzameld worden. Een kopie van het paspoort, een kopie van de residencia, een kopie van het NIE nummer, een recente inschrijving bij de gemeente en een medische keuring. Ja, hier je moet een medische keuring voor je rijbewijs doen. Niks leeftijd van 70 jaar of ouder, nee ook als je nog denkt dat je piep bent dan moet je gekeurd worden. Nou stelt zo´n keuring niet veel voor. Een ogentest en een vragenlijst over je drankgebruik en ziekten en klaar is de keuring. Er zijn hier zelfs speciale centra waar je dan meteen met je keuring door kan naar het volgende loket waar ze je rijbewijs regelen. Dat laatste doen we niet want we hebben een eigen gestor. O ja, er moeten ook nog 2 pasfoto´s ingeleverd worden. Nou hebben we pas foto´s voor onze paspoorten laten maken dus dat hoeft dan niet meer. Mis!! Die speciale Hollandse normen voor foto´s in je paspoort, waar je er uit ziet als een crimineel die net zijn bed uitkomt, die zijn niet geldig in Spanje. Nee, Spanjaarden houden niet van een grijze achtergrond, juist dat is waar de Hollanders zo gek op zijn. Dus, weer naar de fotograaf voor nieuwe pasfoto´s. We leggen haar uit waarom we weer voor haar neus staan. Ze begint te lachen en vertelt ons dat het haar 10 mislukte foto´s heeft gekost voordat ze precies die foto´ss kon maken voor de Nederlandse paspoorten. Scandinavië heeft ook wel een aantal regels maar niet zo absurd als die van Holanda. Gewapend met nieuwe foto´s richting gestor om alles te laten regelen. Nu maar wachten wanneer het klaar is. Het kan ergens tussen de 3 weken en 3 maanden duren.

Categorieën: Zaken | Een reactie plaatsen

Residencia

We gaan weer naar Córdoba, helaas niet om te sightseeing maar om zaken te regelen.  ab57bc47fa Ons rijbewijs moet vernieuwd worden en daarvoor heb je een residencia nodig. Op internet een formulier gedownload en netjes ingevuld. Een recente inschrijving bij de gemeente gehaald, kopieën van ons paspoort gemaakt en met al deze papieren op zak naar Córdoba. Op internet staan twee adressen en het is niet duidelijk bij welk adres we moeten zijn. Gelukkig hebben we tot 2 uur in de middag de tijd. We kiezen als eerste voor het adres midden in het centrum. Een parkeergarage is dicht in de buurt en het gebouw hebben we ook meteen gevonden. Alleen zijn er 6 ingangen en we hebben geen idee welke we moeten hebben. We kiezen de ingang uit waar de meeste mensen naar binnen gaan. Eerst moeten we door een veiligheidspoort zonder riem, geld en sleutels en de tas gaat door de scan. Eenmaal binnen stappen we op de portier af om te vragen waar we moeten zijn. Hij wijst naar de ingang aan de andere kant. Hebben we net alle moeite gedaan om binnen te komen staan we binnen 1 minuut weer buiten. Hetzelfde ritueel herhaalt zich bij de andere ingang. We zien een wachtkamer en allemaal buitenlanders zitten. We ploffen neer op de bankjes. Dan zien we iemand zitten die nummertjes uitgeeft. Toch even vragen voor een nummertje. Als we vertellen wat we komen doen geeft die aardige meneer ons een papiertje met daarop het andere adres in een buitenwijk van Córdoba. Daar moeten we zijn! Wij weer het gebouw uit, auto uit de parkeergarage en op naar de buitenwijk. De wijk is snel gevonden maar het gebouw niet. Hier in Spanje hebben ze de gewoonte om als een gebouw later wordt gebouwd om die dan geen nummer te geven. S/N staat er dan of te wel sin numero. Ga maar eens zoeken naar iets wat geen nummer heeft. Waar staat ie dan? Aan het begin, aan het eind of ergens tussen in? Een politieman moet opheldering geven. Helaas verstaan wij deze één-tandige niet of dat nou door die ene tand komt of door zijn zware dialect dat weten we niet maar het enige wat we begrijpen is dat het gebouw een gele kleur heeft en aan zijn wapperende hand te zien ergens rechts van ons bevindt. We proppen de auto in een parkeergaatje en gaan te voet op zoek naar een geel gebouw. Moet toch niet moeilijk zijn behalve als er nog veel meer gebouwen geel zijn. De postbode is gelukkig een stuk duidelijker en even later staan we voor het politiebureau. De wachtkamer ziet er akelig stil uit. Ze zouden toch niet dicht zijn? Ons is verteld dat je vroeg in de ochtend moet komen en dat de wachttijd minstens 3 uur is. Doordat we eerst aan het verkeerde adres stonden is het niet meer vroeg maar nog lang geen 2 uur in de middag. Er komt wel geluid uit het kamertje achter. Een papiertje op de deur geeft aan dat je moet wachten totdat iemand je komt halen. Braaf gaan we wachten en dan komen er twee Roemenen binnen en lopen  meteen door het kamertje in. Blijkbaar hoeven die niet te wachten. Als ze eruit komen verschijnen er weer twee anderen en ook die lopen gewoon naar binnen. Net als we denken dat we toch ook maar naar binnen moeten lopen krijgt een medewerkster uit het kamertje ons in de gaten. Nog sneller dan de wind legt ze ons het een en ander uit. Het enige woordje dat ons bekend voor komt is het woordje: mañana. Nee hé, we moeten toch niet morgen terug komen? Hoe kan dat nou? Ze zijn toch open tot 2 uur? Onze open mond en hulpeloze blik doen haar besluiten om toch maar naar de papieren in onze hand te kijken. Als blijkt dat alles compleet en al ingevuld is neemt ze ons mee het kantoortje in. Daar vult ze een formulier in en drukt dat in onze handen. Eerst betalen bij de bank en dan pas je residencia. Bij de bank verloopt alles vlot en binnen 10 minuten staan we weer in het kantoortje. Ondertussen is ons document klaar en kunnen we het meenemen. Opgelucht staan we weer buiten. Terwijl we naar de auto lopen slaat de twijfel toe. Is dit wel het goede papiertje? Mijn ouders hadden altijd een klein kaartje met foto erop en dit is een A-viertje zonder foto en het woord residencia komt er helemaal niet op voor.  Als dit niet goed is dan moeten we weer 200 kilometer rijden. We besluiten het er maar op te wagen en gaan huiswaarts. We kunnen toch niet meer bij dat vrouwtje aankomen. Ze zijn zich vast al aan het voorbereiden voor de lunch. Thuis meteen het document op de scanner gelegd en verstuurd naar onze gestor die voor ons het rijbewijs regelt met de vraag of dit het goede papiertje is. Dat is precies wat we nodig hebben, is het antwoord. Pfff, dat hebben we ook weer geregeld.

Categorieën: Zaken | 3 reacties

Blog op WordPress.com.